Strój zakonny - habit

Strojem sióstr klarysek jest habit, który zachowuje podobieństwo z modelem ubioru w początkach zakonu.
Habit klaryski to:
- prosta, długa, czarna tunika z szerokimi rękawami, szyta w formie krzyża
- czarny szkaplerz, traktowany w początkach jako okrycie ochronne dla tuniki; dziś stały element ubioru
- długi, sięgający do stóp, czarny płaszcz używany zwłaszcza podczas liturgii i ważnych obrzędów wspólnoty
- welon opadający na ramiona: biały dla nowicjuszek, czarny dla profesek
- białe zawicie głowy (okrywające czoło, policzki i szyję), którym średniowieczne kobiety wyrażały skromność i oddanie się poślubionemu
- biały sznur wiązany w pasie, na tunice, który wyraża pokutny styl życia, a trzy węzły oznaczają trzy śluby wypowiadane podczas profesji: posłuszeństwo, czystość i ubóstwo
- zawieszona na sznurze koronka siedmiu dziesiątek pomaga w nabożeństwie do siedmiu radości Najświętszej Maryi Dziewicy

Formacja

W Zakonie św. Klary podejmujemy szczególne zobowiązanie do kontemplacyjnego stylu życia w ścisłej klauzurze. Ma ono nam pomagać w pielęgnowaniu życia duchowego. Kandydatki, postulantki, nowicjuszki i profeski nie opuszczają klasztoru, jak tylko w rzeczywistej konieczności. Modlitewne skupienie, pokora, dyspozycyjność i radość w przebywaniu razem, stawiają konkretne wskazania dla ludzkiej i chrześcijańskiej dojrzałości klaryski.
Powołanie do tego stylu życia weryfikuje się poprzez:
- kontakt przed wstąpieniem do wspólnoty
- do trzech miesięcy aspiratu
- rok do 2 lat postulatu
- rok nowicjatu kanonicznego
- 3 do 9 lat profesji czasowej
- po profesji wieczystej, w ramach formacji ciągłej

Jubileusz - 800 lat

 myśl św. Klary  temat miesiąca...  ja, Klara...  modlitwa

W Niedzielę Palmową (17 IV 2011) rozpoczął się Jubileuszowy Rok Świętej Klary. Obchodzony jubileusz związany jest z 800. rocznicą konsekracji św. Klary w Porcjunkuli, powstania Zakonu i początku charyzmatu. Jego uroczyste zakończenie dopełni się w liturgiczną uroczystość św. Klary z Asyżu, 11 sierpnia 2012 r.

Jubileusz to wyjątkowy czas łaski dany z opatrzności Bożej. Dla Zakonu św. Klary jest to szczególny czas dziękczynienia za Świętą z Asyżu oraz za dar charyzmatu, który zostawiła Kościołowi. To również sprzyjająca okazja do pogłębionej refleksji nad osobą św. Klary. Do tego zachęcał nas przed laty papież Jan Paweł II - dziś już błogosławiony - mówiąc: Jest rzeczą konieczną w naszej epoce powtórzenie tego odkrycia, jakiego dokonała św. Klara. Ma to ogromne znaczenie dla życia Kościoła.(...) Konieczne jest odkrycie tego charyzmatu, tego powołania.

Św. Klara z Asyżu w historii Kościoła ma swoje szczególne miejsce. Razem ze św. Franciszkiem rozwinęła jedną z najpopularniejszych duchowości średniowiecznych - duchowość franciszkańską. Jej pełne pasji przeżywanie wiary pociągnęło liczne kobiety na przestrzeni wielu wieków. Podobnie jest i dziś. Doświadczenie duchowe Asyżanki prowadzi ku wciąż pełniejszemu zaangażowaniu się w wierze i nowemu odczytywaniu drogi, którą wytyczyła. W jaki sposób, Klara wciąż zachwyca i pociąga?; kogo inspiruje?; co w niej jest fascynujące?; co jest aktualne dla klarysek i dla całej dzisiejszej rodziny franciszkańskiej, dla naszej kultury? ; dla mnie? - to pytania, na które warto szukać osobiście odpowiedzi.

Święta Klara z Asyżu, mniszka sprzed kilku wieków nieustannie ubogaca swoją osobą, swoim przykładem życia, wciąż jaśnieje i promieniuje na kolejne pokolenia rodziny franciszkańskiej, na kolejne pokolenia braci i sióstr w wierze. Jej duchowy wpływ nie zamkną się w granicach okresu średniowiecza, nie zamkną się także w przestrzeni murów klauzury San Damiano. Klara wciąż promieniuje, roztacza blask swojego świętego życia i zachęca, do zdecydowanego i odważnego wejścia na drogę Pana, do odkrywania nowych ścieżek, po których Pan chce każdego poprowadzić. Podejmując jej zaproszenie, jej duchowy testament, każdy będzie mógł usłyszeć od Klary słowa, które napisała do Agnieszki z Pragi: Do widzenia przed tronem chwały wielkiego Boga.

Jako siostry z Zakonu św. Klary pragniemy przybliżyć osobę naszej Świętej Założycielki. Będziemy to czynić etapami. Każdy miesiąc to nowy temat, nowa refleksja, modlitwa i myśl św. Klary. Chcemy, aby ta droga kilku miesięcy dzielących nas przed wielkim świętem ku Jej czci stanowiła nasze wspólne duchowe przygotowanie, bo takie właśnie było życie Asyżanki: nakierowane na Boga, którego umiłowała nad wszystko. W duchu przygotowania jubileuszowego, nasza krakowska wspólnota pragnie także zaprosić na wspólną modlitwę ( każdego 11- go m-c ): Msza św. wotywna o św. Klarze o godz. 17:00, litania do św. Klary i uczczenie relikwii św. Klary.