Siostry Klaryski, ul. Grodzka 54, 31-044 Kraków tel. (012) 422 16 12 tel/fax (012) 429 52 87
 



 


Klaryski o św. Klarze


"Święci żyją świętymi" - tak mówił przed laty bł. Jan Paweł II. Historia życia świętych: Franciszka i Klary jest tego wspaniałym przykładem. Świętość to także droga dla każdego z nas wskazana nam na kartach Ewangelii. Świętość to sposób życia i bycia chrześcijaninem. Św. Piotr w swoim liście tak o tym pisze: W całym postępowaniu stańcie się wy również świętymi na wzór Świętego, który was powołał, gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty (1 P 1, 15-16 ).

Pragniemy zaprosić do wspólnego rozważania tematów, które mają za cel przybliżyć osobę, życie i charyzmat św. Klary z Asyżu. Jednocześnie mamy nadzieję, że te spotkania ze Świętą z Asyżu pomogą każdemu z nas w osobistym odkrywaniu drogi ku świętości, oraz staną się inspiracją do odczytania własnego powołania, bo " święci nie przemijają, ale żyją świętymi".

 

 


Godło naszego zgromadzenia


Znakiem rozpoznawczym Zakonu Świętej Klary jest godło wspólne całej rodzinie franciszkańskiej. Przedstawia ono dwie zranione dłonie na tle krzyża. Jest to plastyczne wyobrażenie doświadczenia życia św. Franciszka. Prawa dłoń to dłoń Chrystusa, jest ona zraniona przybiciem do krzyża i przypomina o ofierze, jaką On poniósł dla nas. Lewa dłoń, ubrana w habit, to stygmatyzowana dłoń Biedaczyny
z Asyżu, który chciał się we wszystkim upodobnić do Zbawiciela. Obecny w godle krzyż symbolizuje drogę upodobnienia się do Chrystusa: ofiarowanie siebie płynące z miłości.


Innym znakiem chętnie wykorzystywanym przez samego Franciszka jest grecka litera "TAU". Jej symbolika pochodzi z proroctwa Ezechiela, gdzie znak tej litery (hebrajskie "taw") ma być nakreślony na czołach ludzi bolejących nad losem Jerozolimy (Ez 9,4). Apokalipsa (Ap 7, 1-8) przywołuje tą symboliczną czynność, gdy aniołowie powstrzymują kataklizmy, dopóki nie opieczętują sług Boga, jako wybranych do zbawienia. Liczba opieczętowanych (144 tysiące) oznaczała powszechność zbawienia.
Symbolika tej litery przywołana została przez papieża Innocentego III w mowie rozpoczynającej Sobór Laterański IV (1215 r.), na którym był obecny św. Franciszek. Papież skierował apel, by każdy chrześcijanin nakreślił ten znak w swoim życiu, jako znak pokuty i odnowionego w Chrystusie życia. Myśl papieska zafascynowała Franciszka i kreślił ten znak na ścianach cel zakonnych, na listach, tak aby był przypomnieniem o potrzebie nawracania się. Litera "TAU" była niejako jego pieczęcią jako sługi Bożego, a zarazem znakiem Bożej opieki, nadziei wybrania i zbawienia.
 


Strój zakonny - habit


Strojem sióstr klarysek jest habit, który zachowuje podobieństwo z modelem ubioru w początkach zakonu.
Habit klaryski to:
- prosta, długa, czarna tunika z szerokimi rękawami, szyta w formie krzyża
- czarny szkaplerz, traktowany w początkach jako okrycie ochronne dla tuniki; dziś stały element ubioru
- długi, sięgający do stóp, czarny płaszcz używany zwłaszcza podczas liturgii i ważnych obrzędów wspólnoty
- welon opadający na ramiona: biały dla nowicjuszek, czarny dla profesek
- białe zawicie głowy (okrywające czoło, policzki i szyję), którym średniowieczne kobiety wyrażały skromność i oddanie się poślubionemu
- biały sznur wiązany w pasie, na tunice, który wyraża pokutny styl życia, a trzy węzły oznaczają trzy śluby wypowiadane podczas profesji: posłuszeństwo, czystość i ubóstwo
- zawieszona na sznurze koronka siedmiu dziesiątek pomaga w nabożeństwie do siedmiu radości Najświętszej Maryi Dziewicy



Formacja


W Zakonie św. Klary podejmujemy szczególne zobowiązanie do kontemplacyjnego stylu życia w ścisłej klauzurze. Ma ono nam pomagać w pielęgnowaniu życia duchowego. Kandydatki, postulantki, nowicjuszki i profeski nie opuszczają klasztoru, jak tylko w rzeczywistej konieczności. Modlitewne skupienie, pokora, dyspozycyjność i radość w przebywaniu razem, stawiają konkretne wskazania dla ludzkiej i chrześcijańskiej dojrzałości klaryski.
Powołanie do tego stylu życia weryfikuje się poprzez:
- kontakt przed wstąpieniem do wspólnoty
- do trzech miesięcy aspiratu
- rok do 2 lat postulatu
- rok nowicjatu kanonicznego
- 3 do 9 lat profesji czasowej
- po profesji wieczystej, w ramach formacji ciągłej



Czytelnia

Galeria zdjęć
s. Jolanta Śmigowska, Salomea  Zwyczaje we  wspólnocie
s. E. Sander, Salomea. Tryptyk Światła  Ciekawe elementy  kościoła
 Aleksander IV, Bulla kanonizacyjna o  św. Klarze z Asyżu, dziewicy
 Św. Klara w sztuce
 Litania do św. Klary  
 Litania do bł. Salomei  
 Modlitwa do bł. Salomei
 s. Emilia Lucht osc, Jak nad źródłem
 s. Emilia Lucht osc, Jaśniejsza niż  Libanu śnieg
 s. Emilia Lucht osc, Planta parvula  Minorum
 s. Emilia Lucht osc, Twarz Twoją skłoń
 s. Emilia Lucht osc, Witaj wdzięczny  róży kwiecie
 s. Krystyna Kuklińska osc, Pod wiatr
 Drzewko polskich klasztorów klarysek
 Publikacje o św. Klarze i klaryskach
 
 

klaryski@pro.onet.pl