Pisane sercem - o bł. Salomei - cz 4

    Błogosławiona Salomea żyje darami Ducha Świętego, a poprzez cichość, pokorę i ofiarę życia zdobywa Jego owoce. Owoce te są trwałymi dyspozycjami, które czynią Ją uległą, by iść za poruszeniami Ducha Świętego.

   Św. Paweł w Liście do Galatów pierwszym owocem Ducha Świętego nazywa MIŁOŚĆ. Jezus czyni miłość przedmiotem nowego przykazania. Umiłowawszy swoich do końca, objawia miłość Ojca, którą od Niego otrzymuje. Uczniowie miłując się wzajemnie, naśladują  miłość Jezusa, którą także sami otrzymują. Dlatego Jezus mówi: „Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej.” (J 15,9). I jeszcze: „To jest Moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” (J 15,12).

   Chrystus umarł z miłości do nas, gdy byliśmy jeszcze „nieprzyjaciółmi” Boga przez grzech. Mówiąc o przykazaniu miłości prosi nas, byśmy jak On miłowali nawet naszych nieprzyjaciół, stali się bliźnimi dla najbardziej oddalonych, miłowali najuboższych i wspierali ich naszymi modlitwami.

   Św. Paweł przekazał niezrównany obraz miłości:  „Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą, nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego. Nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. […] Miłość wszystko przetrzyma”.

   Św. Augustyn dopowie: „Dopełnieniem wszystkich naszych czynów jest miłość. Oto cel, do którego dążymy. Gdy go osiągniemy, znajdziemy pokój.”     

   Błogosławiona Salomea odnajduje ów pokój w Chrystusie. Szuka wytrwale Jego woli, poprzez uczynki miłości staje się z Chrystusem JEDNO. Miłość dla której oddaje całe swe życie nakazuje Jej słuchać głosu Pana we wnętrzu cichego i pokornego serca.  Przez wiele lat jedynie marzyła o życiu w pełni oddanym Bogu. Aż do roku 1245 przeznaczony był Jej los tułacza, który podjęła bez sprzeciwu.

   W Jej życiu wyróżnić można kilka rodzajów miłości, którym poświęciła się z zapałem: miłość do Ojczyzny, miłość do poddanych, miłość do wspólnoty sióstr, w końcu największa  MIŁOŚĆ DO BOGA, z której wynikają wszystkie powyższe. I ta właśnie miłość doprowadza Błogosławioną Salomeę najpierw pod krzyż, gdzie adoruje Ukrzyżowanego i medytuje nad całkowitą ofiarą Chrystusa. Rozważanie i medytacja prowadzą dalej. W cichości i pokorze, w zapomnieniu, sama poddaje się ukrzyżowaniu. Nic prócz Chrystusa, prócz Jego woli nie ma dla Niej wartości.

   Franciszkanin o imieniu Stanisław pod koniec XIII wieku spisał „Żywot św. Salomei, królowej Halickiej”, w którym czytamy: < W czwartek przed swa śmiercią Salomea zwoławszy swe siostry napominała je: „Siostry moje kochane! Miejcie pokój w Panu, miłujcie się wzajemnie strzegąc czystości – bez skarg i bez szemrania – tak bowiem osiągniecie nagrodę u Pana i wieczną szczęśliwość. Jeśli będziecie czyniły inaczej, przyjdą na was liczne utrapienia.">

   Błogosławiona Salomeo, w tym Roku Twojego Jubileuszu prosimy Cię: uproś nam prawdziwą i pokorną miłość ku Bogu i drugiemu człowiekowi, doskonałe posłuszeństwo  głosowi Pana i zapomnienie o sobie.

s. Elżbieta Sander

Opublikowano 20 June 2018

<< Previous 1 2 3 4 5 6 7 Next >>

Powered by CuteNews

Pisane sercem:

Pisane sercem - o bł. Salomei cz. 7
Powered by CuteNews


Ofiary

Jeśli chcesz nas wesprzeć materialnie:
PKO BP I ODDZIAŁ W KRAKOWIE
Nr 58 1020 2892 0000 5902 0161 5863

Kontakt

KLASZTOR SIÓSTR KLARYSEK
ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA W KRAKOWIE
ul. Grodzka 54, 31-044 Kraków

tel. +48 12 422 16 12
klaryski@klaryski.pl