O bł. Salomei cz.6

Śladami Chrystusa, według Ewangelii świętej

Od momentu konsekracji zakonnej Salomea w sposób radykalny naśladowała Chrystusa-Niepokalanego Baranka, posłusznego Ojcu aż do śmierci krzyżowej i ubogiego do tego stopnia, że „nie ma miejsca, gdzie by mógł skłonić głowę” (Łk 9,58). W Zielone Święta 1245 roku przyrzekła uroczyście wobec Boga i Kościoła, że odtąd będzie radykalnie zachowywać Ewangelię według sposobu życia świętej Klary. Pisze o tym autor Vitae Sanctae Salomeae: Biskup Prędota przez nałożenie jej świętego welonu na znak dziewictwa poświęcił ją na mniszkę, przyjętą przez brata Rajmunda, ówczesnego prowincjała polskiego, do Zakonu Świętej Klary, Reguły świętego Franciszka.

Naśladowanie Chrystusa było dla Salomei pielgrzymowaniem po drodze wiary. Będąc od dzieciństwa „w drodze”, piastowska księżniczka wędrowała po chrześcijańskiej Europie, zapewne mając okazję do nawiedzenia niektórych ówczesnych sanktuariów i miejsc kultu Maryi oraz świętych. Później, już w Skale, dążyła do uzyskania dla pielgrzymów Lapidis Sanctae Mariae odpustu, podnosząc tym samym klasztor i kościół do rangi (kolejnego na mapie Europy) franciszkańskiego sanktuarium. Odpowiedzią na jej suplikę jest zachowana do dziś bulla Sanctorum meritis z 14 października 1265 roku. Papież Klemens IV, udzielił pątnikom, którzy nawiedzą pobożnie i ze czcią Skałę w uroczystość wraz z oktawą: Najświętszej Maryi Panny, świętych Franciszka i Antoniego oraz dziewicy Klary, stu dni odpustu. Salomea już od młodości głęboko przeżywała misterium śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Rozważanie tajemnic zbawienia prowadziło ją do przeżyć mistycznych: opowiadają też o niej, że gdy była bardzo zmęczona z powodu zbyt długich modlitw, tak, że już więcej nie mogła – oto w takim pół śnie, pół czuwaniu doszedł do niej głos z nieba, mówiący: „Wykonało się”. Od tego czasu jeszcze mniej niż przedtem dbała o te rzeczy, które odnosiły się do troski o zachowanie życia.

W kontemplacji zbawczej Męki Chrystusa pomagały Salomei relikwie Świętego Krzyża, umieszczone być może jeszcze za jej życia w bogato zdobionym relikwiarzu, który został opisany w 1718 roku przez zakrystiankę, siostrę Helenę Sędzimirównę: Krzyż złotą blaszką obity, ma wokoło szczerozłote listewki jako łańcuszki, zdobiony różnymi kamieniami, których jest dwadzieścia sześć, i perłami, ale wiele pereł pospadało. Na tym krzyżu zamiast Pasji jest szczerozłota szufladka w formie krzyża, w którym jest drzewo Krzyża świętego jeszcze ze skarbu Świętej Matki Salomei, cokół u tego krzyża srebrny, złocony, także kamieniami sadzony. Poza relikwią partykuły Krzyża świętego Salomea była w posiadaniu niewielkiego kamienia, opisanego przez wyżej wspomnianą zakrystiankę. Wspomniała ona o relikwiarzu w formie monstrancyjki, wiszącym na srebrnym łańcuszku. W nim, za szkłem umieszczono „kamień, który nosiła S. Matka na sobie, a przy którym Pan Jezus był biczowany”. Trzecią pamiątkę Męki Pańskiej - cząstkę (spina) cierniowej Korony otrzymała być może (przez pośrednictwo franciszkanów?) od króla Francji Ludwika IX, rodzonego brata bł. Izabeli Francuskiej, również klaryski. Warto przy okazji wspomnieć, że Ludwik IX, tercjarz franciszkański, nabył Koronę cierniową w 1239 roku od łacińskiego cesarza Bizancjum Baldwina II, a dwa lata później otrzymała duży fragment Krzyża świętego, ostrze włóczni, która przebiła bok Pana oraz świętą Gąbkę.

 

              Vita Sanctae Salomeae, s. 779.

              KDM, t. 1, nr 68, s. 85.

              Vita Sanctae Salomeae, s. 778.

              „Krzysz (sic) złotą Blaską obity Malestewki iako łancuszki wokoło sczerozłotę sadzony Roznemi Kamieniami ktorych kamieni dzwadzięścia i szęść i sperłami ale wiele pereł pospadało natem Krzyżu Miasto Pasyiey Jest sczerozłota szuflatka (sic) iako Krzysz (sic) wktory Jest drzewo Krzyża swietego Jescze ze skarbu SM Salomey sedes utego Krzyza srebny pozłocisty takze kamieniami sadzony” (AKK, sygn. B 1, s. 4).

              „Kamien ktory nosiła S. Matka na sobie Przyktorem P Jezus beł biczowany” (tamże, s. 11).

              W celu oddawania godnej czci tak świętym dla każdego chrześcijanina przedmiotom kultu, Ludwik IX wystawia w bardzo szybkim tempie na terenie pałacu wielką kaplicę (Sainte-Chapelle), do dziś uważaną za arcydzieło średniowiecznej sztuki. Aleksander Hall, Francja i wielcy Francuzi, s. 107.

Opublikowano 26 grudnia 2019 r.
Powered by CuteNews

O bł. Salomei

O bł. Salomei cz.8
O bł. Salomei cz.7
O bł. Salomei cz.6
O bł. Salomei cz.5
O bł. Salomei cz.4
O bł. Salomei cz.3
O bł. Salomei cz.2
O bł. Salomei cz.1
Powered by CuteNews

Intencje

Jeśli chcesz, abyśmy modliły się razem z tobą, w twoich intencjach – napisz do nas:

Intencje

Jeśli chcesz, abyśmy modliły się razem z tobą, w twoich intencjach – napisz do nas:





Ofiary

Jeśli chcesz nas wesprzeć materialnie:
PKO BP I ODDZIAŁ W KRAKOWIE
Nr 58 1020 2892 0000 5902 0161 5863

Kontakt

KLASZTOR SIÓSTR KLARYSEK
ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA W KRAKOWIE
ul. Grodzka 54, 31-044 Kraków

tel. +48 12 422 16 12
klaryski@klaryski.pl