Pisane sercem - o bł. Salomei

Pisane sercem - o bł. Salomei - cz.2

W tym Jubileuszowym Roku bł. Salomei przyglądamy się jej i tym razem chcemy uczyć się od niej życia Paschą naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Wiedząc, że nie ma Paschy bez pasji, widzimy naszą Błogosławioną, która  w naśladowaniu Jezusa, za przykładem św. Klary, wybrała to co najtrudniejsze – krzyż, stając się doskonałą uczennicą tej drogi. Tym samym pozwoliła, aby misterium paschalne wniknęło do głębi jej serca i całkowicie je przemieniło. Bł. Salomea, to z pewnością niewiasta życia paschalnego. Spróbujmy zobaczyć cechy charakterystyczne takiego stylu życia i zaczerpnąć inspirację dla siebie, dla własnej paschalnej drogi, tej po której nasz Pan prowadzi każdego z nas.

Słowo „Pascha” – oznacza Przejście. W Słowie Bożym widzimy trzy ikony wspomnianego przejścia. Pierwszy obraz, to pascha izraelitów, czyli przejście z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej. Drugi obraz, czyli wydarzenie centralne, najważniejsze w dziejach świata, to Pascha naszego Pana Jezusa Chrystusa, czyli przejście ze śmierci do życia. Trzecia ikona, to nasza pascha, czyli śmierć starego człowieka i narodzenie się nowego. I w tej perspektywie zobaczmy paschalność bł. Salomei jako kobiety, małżonki, królowej, wdowy i klaryski.

Błogosławiona już od samego początku swojego życia uczyła się rezygnacji z własnych pragnień, woli na rzecz posłuszeństwa i dobra innych. Nie była to łatwa droga w Jej życiu. Możemy tylko przeczuwać, jak mocno było złamane jej serce, kiedy jako kilkuletnie dziecko musiała opuścić bliską swoją rodzinę i udać się na Węgry, w celu zaręczyn, a później zaślubin z Kolomanem. Ta paschalna droga, jak wiemy wydała wielkie owoce w postaci czystego serca jej męża Kolomana i życia w białym małżeństwie, pokojowego układu politycznego między narodami Polski i Wegier oraz pierwszej wspólnoty klariańskiej  w Polsce.

Jezus zmartwychwstały, to Ten, który objawia swoja miłość i moc w sytuacjach pozornie przegranych, które kuszą do zniechęcenia i do rozczarowania. Możemy domyślać się, że i jej nasz Pan nie oszczędził walki i zmagań z pokusami, bo jak wiemy, to one najgłębiej oczyszczają i kształtują serce. Bł. Salomea, paschalna niewiasta, dała pierwszeństwo Bogu, który daje życie w krzyżu i grobie. To właśnie te miejsca są uprzywilejowanymi momentami Jego działania, w których tracąc zyskujemy. I tego doświadczyła ta Błogosławiona, kiedy potrafiła przebaczyć wrogom, tym, którzy uprowadzili ją i  jej męża, Kolomana do niewoli, więzienia; kiedy potrafiła odpłacić miłością za nienawiść; kiedy stawiała służbę bliźnim ponad własną królewską wygodę, a później – jako klaryska – ponad samą siebie; kiedy rozszerzała swoje serce uwalniając je z jakiegokolwiek przywiązania do pieniędzy dając jałmużnę, a na koniec swojego życia przekazując wszystko co miała w ręce ksieni ; kiedy przechodziła od swojego myślenia i interpretowania okoliczności i wydarzeń z codziennego życia, a przyjmowała ewangeliczne myślenie, stając się kobietą, która wierzy i ufa, bo taką widzimy tą Błogosławioną; kiedy, będąc już w klasztorze, prowadziła styl życia pełen umartwień i wyrzeczeń z miłości do Jezusa oraz także poprzez życie pokuty, biorąc na siebie grzechy innych i wynagradzając za nie Bogu; kiedy  pośród może niezrozumiałych dla niej samej sytuacji, wydarzeń i cierpień, które wydawały się miażdżące, potrafiła dać pierwszeństwo Jezusowi, aby w jej historii życia mogła objawić się paschalność, czyli moc Jezusowego Krzyża i Zmartwychwstania.  To tylko kilka rysów z jej życia, które świadczą, że możliwe jest życie  w śmierci, ponieważ tam właśnie wkracza Chrystus objawiając moc swojej Paschy. Ponieważ ON sam mówi: Odwagi! Jam zwyciężył świat!

Życie każdego z nas od początku jest paschalne, tzn. jest powołaniem = życiem do przejścia. Nasze życie, aby mogło się rozwijać i osiągnąć pełnie, do której zaprasza nas Bóg, potrzebuje przejścia, paschy. Jezus często mówi do nas w Ewangelii, że potrzebne jest przejście na Jego stronę, na Jego sposób  myślenie, na Jego styl życia. To wiara czyni nas zdolnymi do takiego przejścia. Od tracenia do zyskania, tak jak to widzimy u bł. Salomei. Modlitwa, adoracja i kontemplacja pomagają rozpoznać Jezusa w codzienności, co więcej – to one uzdalniają nas, poprzez łaskę, aby chodzić za Jezusem Jego drogami, nawet wówczas, gdy jak się wydaje, On znika z przed oczu. On jak wiemy jest zawsze przy nas i przeprowadza nas przez naszą paschę, pragnąc uczynić z nas osoby paschalne, tak jak bł. Salomeę.

PASCHA 2018

s. Joanna Długa OSC

Opublikowano 06 April 2018
Powered by CuteNews

Pisane sercem:

Pisane sercem - o bł. Salomei - cz. 5
Pisane sercem - o bł. Salomei - cz 4
Pisane sercem - o bł. Salomei - cz 3
Pisane sercem - o bł. Salomei - cz.2
Pisane sercem - o bł. Salomei - cz.1
Powered by CuteNews

Rok jubileuszowy


Ofiary

Jeśli chcesz nas wesprzeć materialnie:
PKO BP I ODDZIAŁ W KRAKOWIE
Nr 58 1020 2892 0000 5902 0161 5863

Kontakt

KLASZTOR SIÓSTR KLARYSEK
ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA W KRAKOWIE
ul. Grodzka 54, 31-044 Kraków

tel. +48 12 422 16 12
kom. 601 727 287
klaryski@klaryski.pl